Grusza - rodzina różowate

Gatunki gruszy: znamy gruszę pospolitą zwaną też gruszą dziką lub polną oraz gruszę usuryjską, gruszę śnieżną, gruszę chińską i ok. 500 odmian uprawnych, sadowniczych.


Grusza pospolita, polna (Pyrus communis)

Grusza pąkGrusza kwiatGrusza młody liśćGrusza niedojrzałe owoce
Grusza pąk
Grusza kwiat
Grusza młody liść
Grusza niedojrzałe owoce


Grusza jesieniąGrusza jesienny liść
Grusza gałazka jesienią
Grusza liść jesienią


Grusza

Grusza

Grusza kora

Grusza kora

Cechy: Grusza to drzewo do 20 m wysokości. Korona piramidalna a u starszych drzew kopulasta. Korowina szaroczarna z wiekiem spękana i złuszczająca się w postaci w miarę regularnych prostokątów. Liście ułożone skrętolegle, małe do 4 cm, owalne, z początku delikatnie owłosione jasnozielone, następnie nagie i zielone. Kwiaty w baldachokształtnych gronach, płatki białe w liczbie 5 sztuk. Owoc barwy zielonej, żółtej lub czerwonej gruszkowatego kształtu na długim ogonku. Owoce odmian sadowniczych są dużo większe od pozostałych. W środku owoc zawiera kilka płaskich nasion (pestek).

Rozmaitości: Grusza to drzewo długowieczne - żyje nawet do 300 lat. Kwitnie koniec kwietnia / początek maja wraz z rozwojem liści. Dojrzałe owoce są smaczne i soczyste choć często cierpkawe. Owoce zwane są potocznie gruszkami. Możne je spożywać bezpośrednio lub w postaci przetworów w cukrze lub occie. Bywa stosowana też do wyrobu nalewek i win. Drewno ma zastosowanie do wyrobu przyrządów kreślarskich, instrumentów muzycznych, w przemyśle meblarskim, w rzeźbiarstwie i do wyrobu boazerii.

Do niedawna była charakterystycznym elementem wiejskiego i małomiasteczkowego krajobrazu. Coraz częściej jednak jest wypychana i zastępowana przez inne gatunki.

Lokalizacja zdjęć: Żyrardów, skwer przy Św. Jana, os. Wschód.

Pochodzenie: Euroazja i Pn. Afryka.

- Zdjęcia gruszy polnej -


- Drzewa Polski - Atlas drzew -